Frásögutíð kvikmynda

Frásögutíð kvikmynda

Það kannast allir við það að textar og sögur skrifaðar með texta eru annaðhvort skrifaðar í nútíð eða þátíð.

Maðurinn sem dó í ísbjarnaárás hafði bara tíma til að segja sögu sína í nútíð. En maðurinn sem lifði af segir hana í þátíð.

Kvikmyndir á nútíð vinna sér inn extra spennu einfaldlega með því að ljúga að manni að þetta sé að gerast núna. Þó að blu-ray diskurinn sem inniheldur restina af myndinni hafi verið prentaður fyrir 6 mánuðum. 

Það er auðveldara að skjóta mynd í nútíð. Það krefst minni undirbúinings, alveg eins og það krefst engann undirbúning að lenda í banaslysi. En kvikmynd í nútíð á þess vegna til að tileinka sér þann blæ að vera ódýr. Ódýr og þar með líklegri til að vera lélegra sjónvarpsefni. Þó í sjálfu sér þurfi það ekki að þýða það.

Oftast þegar fólk talar um góða leikstjóra. Þá er talað um leikstjóra sem skjóta í þátíð. Þátíð er einhvern veginn yfirvegaðra og hærra listform.

David Fincher er svo óhjákvæmilega kvikmyndagerðarmaður sem skýtur í þátíð. Hver einasta myndavélahreyfing er útreiknuð, þaulæfð. Öllu sem kemur sögunni ekki við, er klippt út.

Coen bræður taka upp í þátíð. En ég held að söguþræðir myndana þeirra séu frekar í nútíð. Þar sem oft eru fullt af smáatriðum sem koma sögunni í raun ekkert við. Það er kannski þess vegna sem mér finnst No Country for Old Men svona spennandi mynd. The Big Lebowski hefur sögumann, sem er líka bókstaflega í myndinni.

Það er samt spurning hvort að það sé hægt að taka upp í mismunandi tíðum. Hvort að það sé hægt að hafa söguna í annari tíð en myndin er tekin upp í. Ég hef aldrei séð myndina memento.